Beyoğlu’nda İtalyan izlerini nerede aramalı?

Hayri Fehmi Yılmaz ile Beyoğlu’nun sürprizli sokaklarında sürdürdüğümüz mimari söyleşi, Karaköy’den İstiklal’e doğru uzanan tarihsel bir yürüyüşü canlandırıyor. Bir mimarın taşlara kazınmış adı, bir okul cephesindeki ince işçilik veya sıradan gibi görünen bir sokak tabelası, bize bu kentin İtalyan geçmişi hakkında bazen çok şeyler fısıldıyor.

Söyleşi, Galata ve Beyoğlu adlarının kökenine dair bilinenleri sorgularken, kentin silüetine damga vuran D’Aronco, Mongeri, Vallauri ve Fossati kardeşlerin yapılarındaki o belirgin üslup farklılıklarına mercek tutuyor.

Santa Maria Draperis Kilisesi’nin caddeden aşağıda, adeta gizlenmiş gibi duruşunun hem tasarım kararları hem de kentin geçirdiği evrimle nasıl belirlendiğini tartışırken Sant’Antonio’nun ise ana caddeden geriye çekilmiş avlulu yerleşimiyle başka çağları ve başka coğrafyaları Beyoğlu’na nasıl taşıdığını anlıyoruz.

Elçilik ve okul yapılarının cephelerindeki adlar, armalar ve tarihler bize her adımda yol gösteriyor; devasa anıtların yanında sessizce duran bir kapı kemeri ya da küçük bir mermer levha çoğu zaman o koca binalardan çok daha derin hikâyeler anlatıyor.